Manoramaonline.com no longer supports Internet Explorer 8 or earlier. Please upgrade your browser.  Learn more »

ജീവിതത്തിൽ ഗുരുവിന്റെ പ്രസക്തി

ജ്യോതിഷം

ഒരിക്കല്‍ ഒരു ഇന്ത്യക്കാരനോട് ഒരു പാശ്ചാത്യന്‍ ചോദിച്ചു. ഭാരതത്തിന്റെ വിശിഷ്ടത ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളില്‍ എങ്ങനെ വര്‍ണിക്കും? : ഗുരു -ശിഷ്യ പരമ്പര എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്തരം. ഗുരു- ശിഷ്യ ബന്ധം കേവലം ആധ്യാത്മിക തലത്തിലുള്ളതാണ്. അതിനാല്‍ ഗുരു-ശിഷ്യ പരമ്പര ഭാരതത്തിന്റെ അമൂല്യമായ സാംസ്കാരിക പൈതൃകമാണ്. ഗുരു മുമുക്ഷുവിന് (മോക്ഷപ്രാപ്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്) ആധ്യാത്മിക മാര്‍ഗനിര്‍ദേശം നല്‍കി അയാളെ ശിഷ്യന്‍ എന്ന നിലവരെയും  പിന്നീടു മോക്ഷം വരെയും എത്തിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഗുരു-ശിഷ്യ ബന്ധം ഏറ്റവും പവിത്രമായ ബന്ധമാകുന്നു. 

ഈശ്വരന്‍ കോപിച്ചാല്‍ ഗുരു സംരക്ഷിക്കും എന്നാല്‍  ഗുരു കോപിച്ചാല്‍  ഈശ്വരന് പോലും  രക്ഷിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. ഇതില്‍ നിന്നും ഗുരുവിന്റെ മഹത്ത്വം മനസ്സിലാക്കാം. ഏത് വിദ്യ പഠിക്കുന്നതിനും ഒരു അധ്യാപകന്‍ ആവശ്യമാണ്. അധ്യാത്മ വിദ്യക്കും ഇത് ബാധകമാണ്. കണക്ക്, ശാസ്ത്രം, വൈദ്യം എന്നിവ പഠിക്കുന്നതിന് അതാത് മേഖലകളില്‍ പ്രാവീണ്യമുള്ള അധ്യാപകരെ അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയനുസരിച്ച്  തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കും. എന്നാല്‍ അധ്യാത്മം എന്ന സൂക്ഷ്മ തലത്തിലെ  വിദ്യ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന സത്പുരുഷന്മാരെയും ഗുരുവിനെയും നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാന്‍  സാധ്യമല്ല. അധ്യാപകന്‍, പ്രഭാഷകന്‍ ഇവരില്‍ നിന്നും ഗുരു വ്യത്യസ്തനാണ്. ധര്‍മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ തത്ത്വങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കിത്തരികയും  മോക്ഷപ്രാപ്തിയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രകാശ ചൈതന്യമാണ് ഗുരു. പഠിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു അധ്യാപകനില്ലാതെയും പഠന സൗകര്യങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെയും ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിക്ക് ആധുനികശാസ്ത്രം പഠിച്ചെടുക്കുവാന്‍ സാധിക്കുമോ? ഈ സ്ഥിതിയില്‍  ജീവിതകാലം മുഴുവനും ആ കുട്ടി വിദ്യ സമ്പാദിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും. ചിലപ്പോള്‍  ഈ ശ്രമത്തില്‍ കുട്ടിയുടെ വഴി തെറ്റുകയും ചെയ്യും. അന്ധന്മാരുടെ രാജ്യത്ത് കാഴ്ചയുള്ള വ്യക്തിയാണ് ആ രാജ്യത്തെ രാജാവ്. അതേപോലെ ആധ്യാത്മികപരമായി അന്ധരും അജ്ഞാനികളുമായവരുടെ  രാജ്യത്ത് സൂക്ഷ്മ തലത്തിലെ അറിവുള്ള ഗുരുവിന് മാത്രം  എല്ലാം കാണാനും അറിയാനുമുള്ള കഴിവുണ്ട്.

മനുഷ്യരൂപത്തിലെ ഗുരുവിന്റെ ആവശ്യം

നമ്മള്‍ ഒാരോരുത്തരും അധ്യാപകന്‍, ഡോക്ടര്‍, വക്കീല്‍ എന്നീവരുടെ മാര്‍ഗനിര്‍ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇത്തരം ചെറിയ കാര്യങ്ങളില്‍ പോലും നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായം ആവശ്യമാണ്. എന്നാല്‍ ജനന- മരണ ചക്രത്തില്‍ നിന്നും മോചനം നല്‍കുന്ന ഗുരുവിന്റെ  പ്രാധാന്യം എത്രമാത്രം ഉണ്ടാകുമെന്ന്  നമുക്ക് ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും അസാധ്യമാണ്. 

ഗുരു നമ്മളെ കഴിഞ്ഞുപോയ സംഭവങ്ങളിലൂടെ, പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ, കൂടെയുള്ള സുഹൃത്തുക്കള്‍, ബന്ധുക്കള്‍, കുടുംബാംഗങ്ങള്‍  മുതലായവരിലൂടെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഗുരുവിന്റെയും ശിഷ്യന്റെയും പരസ്പരബന്ധം തികച്ചും നിര്‍മ്മലവും നിരപേക്ഷവുമാണ്. തന്റെ ശിഷ്യന്‍ തന്നേക്കാള്‍  ഉന്നതനാകണമെന്ന് ഒാരോ യഥാര്‍ഥ ഗുരുവും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതനുസരിച്ച് വഴികാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരു സര്‍വവ്യാപിയാണ്. ആയതിനാല്‍ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ ശിഷ്യന്റെ കൂടെ അല്ലെങ്കിലും, ഗുരുവിന് ശിഷ്യനെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നു. തീവ്രമായ ദുരിതങ്ങള്‍ ഗുരുകൃപ കൊണ്ട് മാത്രം മാറി കിട്ടുന്നു. 

ലൗകിക ജീവിതം നയിക്കുന്ന ദുഃഖിതരും പീഡിതരുമായ ജനങ്ങള്‍ ധര്‍മാചരണം ചെയ്താല്‍ മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഈശ്വരന്‍ ഗുരു രൂപത്തില്‍ അവതരിക്കുന്നു. ഇതു കൂടാതെ ഭൂമിയില്‍ നടക്കുന്ന ധര്‍മത്തിന്റെ അധഃപതനം (അധര്‍മം)നിര്‍ത്തലാക്കി സമൂഹത്തില്‍  ധര്‍മതേജസ്സ് ഉണര്‍ത്തുന്നതിനു വേണ്ടിയും ഈശ്വരന്‍ അവതരിക്കുന്നു. ഗുരുവിന്റെ ധര്‍മസംസ്ഥാപനത്തിന്റെ ഈ കാര്യത്തില്‍  തന്റെ കഴിവനുസരിച്ച് പങ്കെടുക്കുക എന്നതാണ് നമ്മുടെ ഒാരോരുത്തരുടേയും യഥാര്‍ഥ ഗുരുദക്ഷിണ. ഗുരുപൂര്‍ണിമയുടെ ഈ അവസരത്തില്‍ ധര്‍മസേവയും ധര്‍മത്തിനുവേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇതിലൂടെ നമുക്ക് ഗുരുകൃപ ശീഘ്രത്തില്‍ നേടാം.

അധ്യാപകനും ഗുരുവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം 

അധ്യാപകന്‍-കുറച്ചു സമയം മാത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നു. വാക്കുകളിലൂടെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിദ്യാര്‍ത്ഥിയുടെ വ്യക്തിഗത ജീവിതത്തില്‍ ശ്രദ്ധയില്ല. കുറച്ച് വിഷയങ്ങള്‍ മാത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നു.ഗുരുദിവസത്തിലെ 24 മണിക്കൂറും ശിഷ്യനെ  പഠിപ്പിക്കുന്നു. വാക്കുകള്‍ക്കതീതമായാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ശിഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാസംഭവങ്ങളിലും ഗുരുവിന്റെ ശ്രദ്ധയുണ്ടാകും. ഗുരു എല്ലാ വിഷയങ്ങളും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന അധ്യാത്മശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഗുരുവിനെ തേടി പോകേണ്ട, ആരെയും ഗുരുവായി കരുതേണ്ട!

ആത്മീയ ഉന്നതിക്കുവേണ്ടി അധികാരമുള്ള ഒരു വ്യക്തി അല്ലെങ്കില്‍ ഗുരു ആവശ്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് ധാരാളം പേര്‍ ഏതെങ്കിലും സത്പുരുഷനോട് മന്ത്ര ദിക്ഷ ചോദിച്ച് വാങ്ങുന്നു. ഇതിനെ തന്നെയാണ്  'ഗുരുവായി കരുതുക എന്നു പറയുന്നത്. ചിലര്‍ ആധ്യാത്മിക ഉന്നതിക്കുവേണ്ടി അനുയോജ്യമായ ഗുരുവിനെ തേടി പോകുന്നു. സാധന ചെയ്തു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ പഞ്ചജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങള്‍, മനസ്സ്, ബുദ്ധി ഇവയ്ക്കതീതമായ കാര്യങ്ങള്‍ അതായത് സൂക്ഷ്മ തലത്തിലെ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലായി  തുടങ്ങുന്നു. സൂക്ഷ്മ തലത്തിലെ കാര്യങ്ങള്‍ അറിയാതെ ഇവര്‍ യഥാര്‍ഥ സത്പുരുഷനാണോ ഗുരുവാണോ എന്ന് മനസ്സിലാകുകയില്ല ; അതിനാല്‍ ഗുരുവിനെ തേടി പോകരുത്.

ഗുരുവിന് ശിഷ്യനെ ആവശ്യമുണ്ട്, കാരണം ശിഷ്യന് മാര്‍ഗദര്‍ശനം നല്‍കണം എന്നത് തന്നെയാണ് ഗുരുവിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിക്ക് നന്നായി പഠിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്, അവന്‍ വിദ്യാലയത്തിന്  യശസ്സ് ഉണ്ടാക്കും എന്ന് അധ്യാപകന് മനസിലായാല്‍ അദേഹം ആ കുട്ടിയെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കും. അതുപോലെ സാധന ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഗുരു ശിഷ്യനെ ഉയര്‍ത്തുന്നതായി വരിക തന്നെ ചെയ്യും. നമ്മള്‍ ഒരാളെ ഗുരുവായി കാണുന്നതിനേക്കാള്‍ മഹത്ത്വം യഥാര്‍ഥ ഗുരു നമ്മളെ ശിഷ്യനാക്കുന്നതിലാണ്. ഇതിനെയാണ് ഗുരുകൃപ എന്നു പറയുന്നത്. ചുരുക്കത്തില്‍ ഗുരുവിനെ തേടി പോകാന്‍ ശ്രമിക്കുകയല്ല മറിച്ച് ശിഷ്യനാകുന്നതിനുള്ള യോഗ്യതയ്ക്കുവേണ്ടി സാധകര്‍ പ്രയത്നിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഗുരുവിന്റെ പ്രാധാന്യവും ആവശ്യവും

ഒറ്റയ്ക്കായി സാധന ചെയ്ത് സ്വന്തം പ്രയത്നത്തോടെ ഈശ്വരപ്രാപ്തി ചെയ്യുന്നത് അസാധ്യമാണ്. മറിച്ച്, അധ്യാത്മത്തിലെ ഒരു അധികാരിയായ വ്യക്തി അതായത് ഗുരു അല്ലെങ്കില്‍ സത്പുരുഷന്റെ കൃപ ലഭിച്ചാല്‍ ഈശ്വരപ്രാപ്തി വേഗത്തില്‍ നേടാം. സദ്ഗുരു ഇല്ലാതെ യാതൊന്നും സാധ്യമല്ല അതിനാല്‍ എപ്പോഴും ഗുരു ചരണത്തെ ആശ്രയിക്കുക അതിനാല്‍ ഗുരുപ്രാപ്തി ആവശ്യമാണ്.

ശിഷ്യന്റെ അജഞാനത്തെ അകറ്റി അവന്റെ ആധ്യാത്മിക ഉയര്‍ച്ചയ്ക്കു വേണ്ട സാധന ഗുരു അയാള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു. അയാളെ കൊണ്ട് സാധന ചെയ്യിച്ചെടുക്കുകയും അയാള്‍ക്ക് അനുഭൂതികള്‍ നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവിന്റെ ശ്രദ്ധ ശിഷ്യന്റെ ലൗകിക സുഖങ്ങളിലേക്കല്ല, കാരണം അവ പ്രാരബ്ധമനുസരിച്ച് നടക്കും. മറിച്ച് ഗുരുവിന്റെ ശ്രദ്ധ ശിഷ്യന്റെ ആധ്യാത്മിക ഉയര്‍ച്ചയിലേക്ക് മാത്രമായിരിക്കും. ഗുരുകാര്യം സമുദ്രത്തെക്കാള്‍ ബൃഹത്താണ്: ഒരൊഴിഞ്ഞ പാത്രം സമുദ്രത്തില്‍ താഴ്ത്തിയാല്‍ അത് നിറയും എന്നാല്‍ സമുദ്രവും പാത്രവും വെവ്വേറെ തന്നെയാണ്. ഗുരുവിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇതല്ല സ്ഥിതി. ശിഷ്യന്‍ ഗുരുവായി ഒന്നാകുന്നു.

'എനിക്ക് എന്തൊക്കെ അറിയാം, അതൊക്കെ ശിഷ്യനും അറിയണം എന്ന തത്ത്വമാണ് ഗുരു പിന്‍തുടരുന്നത്. ഗുരു ശിഷ്യനെ ഗുരുവായി തന്നെ വാര്‍ത്തെടുക്കുന്നു. തന്റെ ശിഷ്യന്‍ തന്നേക്കാള്‍ വലിയ ജ്ഞാനിയാകണമെന്നും വാദത്തില്‍ തന്നെ തോല്‍പ്പിക്കണമെന്നും ഗുരു ഇച്ഛിക്കുന്നു.ഗുരുപൂര്‍ണിമ ദിവസം ഗുരുതത്ത്വം 1000 മടങ്ങ് കൂടുതല്‍ പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമമായിരിക്കും . ഈ ദിവസത്തിനുവേണ്ടി നാം ചെയ്യുന്ന ധര്‍മ സേവ, ത്യാഗം എന്നിവയുടെ ഗുണം മറ്റു ദിവസങ്ങളില്‍ ചെയ്യുന്ന സേവ, ത്യാഗം എന്നിവയെക്കാള്‍ 1000 മടങ്ങ് കൂടുതല്‍ ലഭിക്കുന്നു.

Your Rating: