Manoramaonline.com no longer supports Internet Explorer 8 or earlier. Please upgrade your browser.  Learn more »

രാജേഷ്, സോറി, എപ്പോഴോ തോന്നിയ ദേഷ്യത്തിന്..

ഉണ്ണി കെ. വാരിയർ
സ്പെഷല്‍ കറസ്പോണ്ടന്‍റ്
rajesh-pillai രാജേഷ് പിള്ള

പ്രിയപ്പെട്ട രാജേഷ് ,

ഇനി ലോകത്തു നീയില്ല എന്ന വാർത്ത എന്നെ ഇപ്പോഴും വേദനിപ്പിക്കുന്നു. ലോഹിതദാസ് പോയപ്പോഴുണ്ടായതുപോലെ ഒരു നിസ്സംഗമായ അവസ്ഥ. എന്റെ അഹങ്കാരത്തിനുമേൽ നിന്റെ വേർപാടു വീണു പൊള്ളുകയാണ്. മാപ്പു പറയുന്നതിലൊന്നും അർഥമില്ല. ഇതൊരു തിരിച്ചരിവാണ്. ആരെയും മുൻവിധിയോടെ .കാണരുതെന്ന തിരിച്ചറിവ്. അതിനു നിന്റെ മരണംവരെ വൈകിപ്പോയി എന്നതിന്റെ വേദന എന്റെ ഉറക്കത്തിൽപ്പോലും കൂടെയുണ്ട്.

ട്രാഫിക് എന്ന സിനിമ തിയറ്ററലിരുന്നു കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ സന്തോഷം ചെറുതായിരുന്നില്ല. പുതിയൊരു കഥപറയുന്ന രീതി. അതിലുമുപരി പുതിയൊരു സംവിധായകനെ കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷം. പക്ഷെ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം എന്റെ മനസ്സിൽ എവിടെയോടെ വിദ്വേഷത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ വിത്തു വീണു. വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപു മനോരമ ‍‍‍ഞായറാഴ്ച പതിപ്പിൽ ഞാൻ എഴുതിയൊരു ലേഖനമായിരുന്നു ട്രാഫിക്കിന്റെ ആദ്യ ചിന്തയെന്നു പറഞ്ഞാൽ ആർക്കും പെട്ടെന്നു നിഷേധിക്കാനാകില്ല. അല്ലെന്നും പറഞ്ഞാലും തെറ്റില്ല. ഗതാഗതക്കുരുക്കിലൂടെ ഒരു കുട്ടിക്കുവേണ്ടി ഹൃദയവും കൊണ്ടുപോകുന്നൊരു ആംബുലൻസായിരുന്നു ആ ഫീച്ചറിലെ നായകൻ. ഹൃദയം നൽകിയ കുട്ടിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ളൊരു കുറിപ്പായിരുന്നു അത്. രാജ്യത്തു ആദ്യമായി ആശുപത്രിക്കാരും പൊലീസും നാട്ടുകാരും ചേർന്നൊരുക്കിയൊരു ഹൃദയയാത്ര.

rajesh-pillai

സിനിമ വന്നപ്പോൾ അതിലൊരു നന്ദിവാക്കുപോലും എഴുതി കാണിക്കാത്തതു തെറ്റാണെന്നു പലരും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയപ്പോൾ സത്യത്തിൽ എന്റെ മനസ്സിൽ അറിയാതെ വിദ്വേഷത്തിന്റെ വീത്തു വീണുവെന്നതു സത്യമാണ്. ലോകത്ത് എവിടെയും നടക്കാവുന്നൊരു സംഭവമാണ്. അതിന്റെ പിതൃത്വം എനിക്ക് അവകാശപ്പെടാനുമാകില്ല. എന്നാലും മനസ്സിൽ ദേഷ്യം തോന്നി. താങ്കൾ എന്നിൽനിന്നും എന്തോ മോഷ്ടിച്ചെടുത്തപോലുള്ള ചിന്ത. അതിന്റെ തിരക്കഥാ കൃത്തുക്കളോടുപോലും എനിക്കു വിദ്വേഷം തോന്നിയില്ല. അതു പലരുമായും പങ്കുവയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ വളരുകയും ചെയ്തു.

രാത്രി വൈകി ടിവിയിൽ താങ്കൾ ഏതോ അഭിമുഖത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്നു ചാനൽ മാറ്റി. എന്തുകൊണ്ടോ തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തിരിച്ചു വന്നു. അതിൽ താങ്കൾ ട്രാഫിക്കിനെക്കുറിച്ചു പറയുകയായിരുന്നു. മനോരമയിൽ വായിച്ചൊരു ഫീച്ചർ ഈ സിനിമ ചെയ്യുമ്പോൾ വലിയ ഊർജ്ജമായിരുന്നുവെന്നു താങ്കൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അറിയാതെ താങ്കൾക്കെതിരെ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ വിദ്വേഷത്തിന്റെ മതിലുകൾ അലിഞ്ഞു തുടങ്ങി. രാത്രി വൈകിയാണെങ്കിലും വിളിച്ചു നോക്കി. പല തവണ വിളിച്ചപ്പോൾ ആലസ്യത്തിലെന്നപോലെ ഫോൺ എടുത്തു. സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ശബ്ദത്തിലുണ്ടായ സ്നേഹവും സന്തോഷവും എനിക്ക് ഫോണിന്റെ മറുവശത്തുനിന്നു അറിയാനാകുമായിരുന്നു.

rajesh

നീണ്ട സംസാരത്തിൽ നേരത്തെ വിളിക്കാതെ പോയതിലുള്ള വിഷമം പറഞ്ഞു. പഴയ വാർത്തയുടെ അനുഭവം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ആ സിനിമ ഒരിക്കലും ആ ഫീച്ചറിൽനിന്നു വന്നതാകില്ല. ഒരു പക്ഷെ ആകുമായിരിക്കാം. ആയാലും അല്ലെങ്കിലും ട്രാഫിക് മനോഹരമായി എഴുതുകയും എടുക്കുകയും ചെയ്ത സിനിമയായിരുന്നു. മനസ്സിൽ വിദേഷമില്ലാതെ ഞാനതു കാണുകയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീടു പലരുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ടു മനസ്സിനെ കളങ്കപ്പെടുത്തി. രാജേഷിനെ ശത്രു പക്ഷത്തു നിർത്തുകയും ചെയ്തു. ആലോചിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ അഹങ്കാരം മാത്രമാണു അതിനു കാരണക്കാരൻ.

rajesh-traffci

എനിക്കോ മനോരമയ്ക്കോ നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടു ആ സിനിമ കൂടുതൽ നന്നാകില്ല. അതൊരു സ്വതന്ത്ര കലാസൃഷ്ടി മാത്രമാണ്. അതിനെ മാനിക്കാതിരുന്നതു എന്റെ മനസ്സിന്റെ വലുപ്പക്കുറവു മാത്രം.

പിന്നീടു പല തവണ രാജേഷുമായി സംസാരിച്ചു. മനോഹരമായ സിനിമകളിലൂടെ രാജേഷ് എന്നെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ മോഹിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. വേട്ട ഷൂട്ടു ചെയ്യുന്ന സമയത്തു മഞ്ജു വാരിയർ രാജേഷിനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു. വളരെ സ്നേഹമുള്ള ഒരാൾ, സിനിമയോട് എന്തൊരു സ്നേഹമാണെന്നും മഞ്ജു പറഞ്ഞു. സെറ്റിൽ വരാമെന്നു പറഞ്ഞുവെങ്കിലും നടന്നില്ല.

കാണുകപോലും ചെയ്യാതെ രാജേഷ് പോയി. മരിക്കുന്നതിന്റെ തലേദിവസം ശ്രീബാല കെ മേനോൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, രാജേഷിന്റെ സിനിമ തിയറ്റുകളിലെത്തിയിട്ടുണ്ട്. നല്ലതാണെന്ന അഭിപ്രായവുമുണ്ട്. നമ്മൾ എല്ലാവരും കൂടി ശ്രമിച്ചാൽ അതു കൂടുതൽ ‍ജനങ്ങളിലെത്തും. രാജേഷിനെക്കുറിച്ചെഴുതേണ്ട. ആ സിനിമയെക്കുറിച്ചെഴുതണം. രാജേഷിനു സന്തോഷം അതായിരിക്കും. അവനു സിനിമ അവനെക്കാൾ വലുതാണ്. രോഗമാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും സിനിമ തീർക്കാനായി അവസാന ദിവസംവരെ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. റിലീസിന്റെ തലേദിവസമാണു ജോലി തീർത്തു നേരെ ആശുപത്രിലേക്കു പോയത്. മണിക്കൂറുകൾക്കകം വെന്റിലേറ്ററിലേക്കും. നാളെ രാജേഷിനെ കാണും. കണ്ടിട്ടു വിളിക്കാമെന്നു ശ്രീബാല പറഞ്ഞു.

rajesh-pillai

തൊട്ടടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ശ്രീബാല വിളിച്ചു. ഒരു വാചകമെ പറഞ്ഞുള്ളു. ‘എല്ലാവരോടും കയറി കണ്ടുകൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു. ’

പ്രിയപ്പെട്ട രാജേഷ് , എന്താണ് എഴുതേണ്ടത്. എനിക്കു നഷ്ടമായ വലിയ സൗഹൃദത്തിന്റെ വില ഞാനറിയുന്നു. നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കു നഷ്ടമായതും ഞാനറിയുന്നു. ഒരോ മലയാളിക്കും നഷ്ടമായതു ‍ഞാനറിയുന്നു. നല്ല സിനിമയുണ്ടാകുന്നതു നല്ല മനസ്സുകളിൽനിന്നാണ്. ഇതുവരെ കണ്ടതിലും നല്ല സിനിമകൾ താങ്കളുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു എന്നുറപ്പാണ്. നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ഇടയിൽ ഞാനില്ലാതെപോയതു എന്റെ അഹന്തയുടെ ബലംകൊണ്ടു മാത്രമാണ്. ഇതു വല്ലാത്തൊരു വേദനതന്നെയാണ്. എനിക്ക് എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻപോലും ആകുന്നില്ല.

Your Rating: