Manoramaonline.com no longer supports Internet Explorer 8 or earlier. Please upgrade your browser.  Learn more »

അപ്പോൾ അങ്ങനെയാണ് മോഹൻജോ ദാരോ ‘തകർന്നത്’!

pooja-hrithik

തികച്ചും ഭാവനാത്മകമായിരുന്നു അശുതോഷ് ഗവാരിക്കറിന്റെ ‘ലഗാൻ’ എന്ന ചിത്രം. 1893ൽ ഭുവൻ എന്ന ഗ്രാമീണന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രിട്ടിഷ് അധികാരികളെ ക്രിക്കറ്റ് കളിച്ചു ജയിച്ച് തങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ഓടിച്ചു വിട്ട ആ കഥ പക്ഷേ പലരും യാഥാർഥ്യമായിരുന്നുവെന്നു തന്നെ വിശ്വസിച്ചു. അത്രമാത്രം യാഥാർഥ്യത്തോടു ചേർന്നു നിൽക്കും വിധമായിരുന്നു ലഗാന്റെ ചിത്രീകരണവും. സൂപ്പർതാരമുണ്ടായിട്ടും എല്ലാ നടീനടന്മാരും ഒത്തുചേർന്നു സൃഷ്ടിക്കുന്ന ‘കൂട്ടായ്മ’യാണ് യഥാർഥ വിജയം സൃഷ്ടിക്കുന്നതെന്നു കാണിച്ചു തന്ന ചിത്രം. ഓസ്കറിൽ മികച്ച വിദേശഭാഷാചിത്രത്തിനുള്ള ഇന്ത്യയുടെ 2001ലെ എൻട്രി.

hrithik

15 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ഇക്കാലയളവിൽ അശുതോഷ് ആകെ ചെയ്തത് നാലേനാലു പടങ്ങൾ. ചിറ്റഗോങ് വിപ്ലവത്തിന്റെ കഥ പറഞ്ഞ ‘ഖേലേം ഹം ജീ ജാൻ സേ’യ്ക്കു ശേഷം മോഹൻജോ ദാരോയിലേക്കെത്താൻ ആറു വർഷമെടുത്തു. ചിത്രത്തിന്റെ തിരക്കഥയ്ക്കു വേണ്ടി മാത്രം ചെലവിട്ടത് മൂന്നു വർഷം. സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള സകല വിവരങ്ങളും തിരക്കഥയ്ക്കു വേണ്ടി ശേഖരിച്ചു. പുരാവസ്തു ഗവേഷകരുമായി സുദീർഘ ചർച്ചകൾ നടത്തി. മോഹൻജോ ദാരോയിൽ നിന്ന് കുഴിച്ചെടുത്ത സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളെ വരെ വിശദമായി പഠിച്ചു. പക്ഷേ ഈ അഗാധ ‘പഠന’മാണ് സത്യത്തിൽ മോഹൻജോ ദാരോ എന്ന സിനിമയുടെ ആണിക്കല്ലിളക്കിയതും.

ചിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽത്തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്- സിന്ധൂനദീ തട സംസ്കാരത്തെ മോശമായി ചിത്രീകരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് യാതൊന്നും ഈ സിനിമയിൽ ചേർത്തിട്ടില്ല. ഇത് തികച്ചും ഭാവനയിൽ വിരിഞ്ഞൊരു കഥയാണെന്ന്. എന്നിട്ടു പോലും ഇത് യാഥാർഥ്യത്തിൽ സംഭവിച്ചതാണെന്നു പ്രേക്ഷകനെക്കൊണ്ട് തോന്നിപ്പിക്കാനായുള്ള സംവിധായകന്റെ ശ്രമങ്ങളാണ് മോഹൻജോ ദാരോയുടെ ആദ്യപകുതി മുഴുവൻ. മോഹൻജോ ദാരോയിൽ പര്യവേഷണം നടത്തിയ ഗവേഷകർ കുഴിച്ചെടുത്ത വസ്തുക്കളിൽ നിന്നാണ് ചിത്രത്തിലെ നായകന്റെ സ്വപ്നം പോലും രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

pooja

ഇപ്പോൾ പോലും അപൂർണമാണ് സിന്ധൂനദീതട സംസ്കാരത്തിന്റെ യഥാർഥ വിവരങ്ങൾ. പക്ഷേ കൃത്യമായി അടുക്കും ചിട്ടയോടെയും നിർമിച്ച ഇരുനില വീടുകൾ, വലിയ കുളം, ചന്തകൾ, വ്യാപാരം, കൃഷി തുടങ്ങിയവയുടെ ശേഷിപ്പുകളെല്ലാം ഈ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നവർ മിടുക്കരായിരുന്നുവെന്നതിന്റെ ‘കുഴിച്ചെടുത്ത’ തെളിവുകളാണ്. അതെല്ലാം അതേപടി ചിത്രത്തിൽ നടപ്പാക്കാനും അശുതോഷ് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഒറ്റക്കൊമ്പുള്ള മൃഗത്തിന്റെ ചിഹ്നം മുതൽ വ്യാപാരത്തിനുള്ള അനുമതി ഫലകം, നാണയങ്ങൾ, മൺപാത്രങ്ങൾ, ആയുധങ്ങൾ എന്തിനേറെ കുതിരകൾ വരെ സിന്ധൂനദീതട സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നുവെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കാനുള്ള ബോധപൂർവമായ ശ്രമങ്ങൾ. പരുത്തി വസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി തെളിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ‘മോഹൻജോ ദാരോ’യ്ക്കു വേണ്ടി പ്രത്യേക വസ്ത്രങ്ങൾ തന്നെ സംവിധായകൻ തയാറാക്കിയിരിക്കുന്നു.

2016 ബിസിയിൽ തന്നെ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഈജിപ്തുമായും അഫ്ഗാനുമായും മംഗോളിയയുമായെല്ലാം വ്യാപാരബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും വരുത്തിത്തീർക്കുന്നുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ചരിത്രശേഷിപ്പുകളെ യാഥാർഥ്യമാക്കി തിരശീലയിലെത്തിക്കാനാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ആദ്യപകുതിയെ മുഴുവൻ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. സ്വാഭാവികമായും കഥാഗതി എങ്ങോട്ടാണെന്നു തിരിച്ചറിയാനാകാതെ പ്രേക്ഷകൻ വലഞ്ഞു പോകും. മോഹൻജോ ദാരോയുടെ തലവനായ മഹം ഒരുഘട്ടത്തിൽ തന്റെ വിശിഷ്ടാതിഥികളോട് പറയുന്നുണ്ട്-ലോകത്ത് എവിടെയും കാണാത്ത തരത്തിലുള്ള ആഘോഷം ഇവിടെ കാണിച്ചു തരാമെന്ന്. സത്യമാണ്. എ.ആർ.റഹ്മാൻ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഗാനങ്ങളോടെയുള്ള ആ ആഘോഷങ്ങളാണ് ചിത്രത്തിലെ ഏക ആശ്വാസവും. എന്നാൽപ്പോലും 2016 ബിസിയിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആഘോഷമുണ്ടായിരുന്നോ എന്നു പ്രേക്ഷകൻ ചോദിച്ചാൽ സംവിധായകൻ ചുറ്റിപ്പോകും. ഇങ്ങനെ പാതി സത്യവും പാതി ഫിക്‌ഷനും എന്നു തോന്നിപ്പിക്കും വിധത്തിലാണ് മോഹൻജോ ദാരോയുടെ യാത്ര.

pooja

അതിനിടയിൽ ചിത്രത്തിന്റെ കഥാഗതിയും വ്യക്തമാകും. സർമൻ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്റെ (ഋത്വിക് റോഷൻ) സ്വപ്നമാണ് തന്റെ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെറിഞ്ഞാലുള്ള ദൂരത്തെ മോഹൻജോ ദാരോ എന്ന ‘പരിഷ്കൃത’ നഗരത്തിലേക്കൊരു യാത്ര. അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ച സർമൻ അമ്മാവനോടൊപ്പമാണ് താമസം. പക്ഷേ അദ്ദേഹം(നിതീഷ് ഭരദ്വാജ്) യാതൊരു കാരണവശാലും സർമനെ മോഹൻജോ ദാരോയിലേക്ക് വിടില്ല. എന്താണു കാരണമെന്നും പറയില്ല. പക്ഷേ ഒടുവിൽ സർമൻ ആ നഗരത്തിലേക്കെത്തി. അവിടത്തെ പുരോഹിതന്റെ മകൾ ജാനിയുമായി(പൂജ ഹെഗ്ഡെ) പ്രണയത്തിലായി. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ മോഹൻജോ ദാരോയുടെ തലവന്റെയും മകന്റെയും പ്രധാനശത്രുവുമായി സർമൻ മാറി. അതിനിടയിലാണ് താനെപ്പോഴും കാണുന്ന ഒരു സ്വപ്നത്തിന്റെ അർഥവും, മോഹൻജോ ദാരോയുമായി തനിക്കുള്ള ബന്ധവും സർമൻ മനസിലാക്കുന്നത്. (ഇതിന് അടുത്തിടെ പുറത്തിറങ്ങിയ തമിഴിലെയുൾപ്പെടെ ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ സിനിമകളുമായി എന്തെങ്കിലും ബന്ധം തോന്നിയാൽ തികച്ചും സ്വാഭാവികം മാത്രം!)

ഇങ്ങനെ മോഹൻജോ ദാരോയെ പരിചയപ്പെടുത്തിയ ആദ്യപകുതിക്കു ശേഷം രണ്ടാംപകുതിയിലാകെ സർമന്റെ ജീവിതകഥയാണ് പ്രേക്ഷകനു മുന്നിലെത്തുക. അതാകട്ടെ കുറച്ചേറെ രസം പകരുന്നതും. രണ്ട് മല്ലന്മാരുമൊത്തുള്ള സർമന്റെ ‘ഗ്ലാഡിയേറ്റർ’ മോഡൽ പോരാട്ടമാകും മോഹൻജോ ദാരോയിൽ ഏറ്റവുമധികം ആസ്വദിച്ച് കാണാവുന്ന ഒരേയൊരു സീനുകളിലൊന്ന്. അതിലൊരു അശുതോഷ് ‘ടച്ചും’ ദൃശ്യമാണ്. പക്ഷേ മോഹൻജോ ദാരോയുടെ രക്ഷകനായി സർമൻ മാറുന്നതോടെ പിന്നെ നായകന്റെ ‘സൂപ്പർതാര’ പദവി കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ട ചുമതലയും സംവിധായകനു വന്നു ചേരുന്നു. അക്കാര്യത്തിൽ ആമിർഖാനോ ഷാരൂഖ് ഖാനോ അഭിഷേക് ബച്ചനോ പോലും നൽകാത്ത പരിഗണനയാണ് ചിത്രത്തിൽ ഋത്വിക് റോഷനു വേണ്ടി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. അശുതോഷ് ചിത്രത്തിലെ ഈയൊരു ‘പുതുരീതി’ തന്നെ കല്ലുകടി സൃഷ്ടിക്കും.

pooja-hedge

സർമനെ അവിസ്മരണീയമാക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമം നടത്തിയിട്ടുണ്ട് ഋത്വിക്. പക്ഷേ അശുതോഷിന്റെ തിരക്കഥയോ പ്രീതിയുടെ സംഭാഷണമെഴുത്തോ ഒന്നും അതിനു സഹായകരമായി ചേർന്നില്ല. ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട ‘ട്രെയിലറി’ലെ മുതലയൊത്തുള്ള പോരാട്ടം പോലും ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളെ ചിരിപ്പിച്ചേക്കാം. ആദ്യമായി നായകന്റെ കണ്ണിൽപ്പെടുന്ന നായികയെ ക്യാമറ ‘വിശദമായി’ വിവരിക്കുന്ന കാഴ്ചയും ഒരുപക്ഷേ പ്രേക്ഷകന് അരോചകമായിത്തോന്നാം. സി.കെ.മുരളീധരന്റേതാണ് ഛായാഗ്രഹണം. നായിക പൂജ ഹെഗ്ഡെയുടെ ‘ഗ്ലാമറൊ’ഴികെ വേറൊന്നും ചിത്രത്തിൽ കാണാനാകില്ല. വില്ലനായെത്തുന്നത് കബീർ ബേദിയും അരുണോദയ് സിങ്ങുമാണ്. പക്ഷേ ഒരു വൻ നഗരത്തിന്റെ അധിപനു ചേർന്ന വില്ലത്തരങ്ങളാണോ സിനിമയിൽ അവര്‍ക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നതെന്നു ശ്രദ്ധിക്കണം. പല രംഗങ്ങളിലും തികഞ്ഞ നാടകീയതയാണ് ദൃശ്യമാകുന്നത്.

25 ഏക്കറിലാണ് മോഹൻജോ ദാരോയുടെ സെറ്റൊരുക്കിയതത്രേ! പക്ഷേ അതിനിടയിൽ ഏച്ചുകെട്ടിയ ഗ്രാഫിക്കൽ കാഴ്ചകൾ പല ഘട്ടത്തിലും കാഴ്ചയെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. എന്നിരുന്നാൽപ്പോലും മോഹൻജോ ദാരോയെ പുന:സൃഷ്ടിക്കാൻ വേണ്ടി ഒട്ടേറെപ്പേർ നടത്തിയ അധ്വാനത്തെ വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. അതിന് അഭിനന്ദനവും അർഹിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ കാലങ്ങളായി കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കഥയെ സിന്ധൂനദീതട സംസ്കാരത്തിലേക്ക് പറിച്ചു നടുമ്പോൾ സംവിധായകൻ പ്രേക്ഷകന്റെ കാര്യം കൂടി ആലോചിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. അറിവു പകരാനല്ല താനുദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് സിനിമയുടെ ആദ്യമേ എഴുതിവച്ച അശുതോഷ് പക്ഷേ അതിനാണ് ശ്രദ്ധയേറെ കൊടുത്തത്. പിന്നീട് ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ ആസ്വാദന തലത്തെപ്പറ്റി ആലോചിച്ചപ്പോഴേക്കും നേരമേറെക്കഴിയുകയും ചെയ്തു.

മോഹൻജോ ദാരോ എന്ന ചരിത്രശേഷിപ്പിന്റെ ഭാരം ചുമക്കാതെ ഭാവനയിലുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെയോ രാജാവിന്റെയോ ഒക്കെ കഥയായി ചിത്രത്തെ പുറത്തിറക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ വിജയം കണ്ടേനെ. കൃത്യമായിപ്പറഞ്ഞാൽ ‘മോഹൻജോ ദാരോ’ എന്ന നഗരം എങ്ങനെ തകർന്നുവെന്നു കാണിക്കാൻ ഇത്തരമൊരു കഥയെ കൂട്ടുപിടിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല. പേരുതന്നെ സിനിമയെ കുളംകോരിയ അവസ്ഥയാണ് ‘മോഹൻജോ ദാരോ’യിൽ കാണാനാകുന്നതും... 

നിങ്ങൾക്കും റിവ്യു എഴുതാം...കേരളാ ടാക്കീസ് ആപ്ലിക്കേഷൻ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യൂ

Your Rating: