Manoramaonline.com no longer supports Internet Explorer 8 or earlier. Please upgrade your browser.  Learn more »

മൃതപ്രയാണം

dr

പ്രണിത ഹൃത്തിന്റെ

പുരയിൽ മാന്തി നീ,

മരണ മഴയി ലെൻ

കരൾ നനയ്ക്കുക–

ചിറകരിഞ്ഞെന്റെ

തളർന്ന മേനിയെ–

അറവു ശാലയിൽ–

അരിഞ്ഞു തളളുക........

ഒരിറ്റു വെളളത്തി–

അഴറും മനസിന്റെ

ദാഹം കെടുത്തിടാൻ

വിഷം നിറയ്ക്കുക–

കണ്ണു നീരിനെ

ഓട്ടു ചൂളയിൽ

ചുട്ടെരിച്ചു നീ

കുളിരു തീർക്കുക.

വെന്ത നെഞ്ചിന്റെ

ചങ്കുരച്ചു നീ–

നിന്റെ നെറ്റിയിൽ–

തിലകം ചാർത്തുക–

പെറ്റ വയറിന്റെ

പളളയിൽ കുത്തി

എന്റെ ജന്മത്തെ

കടലി ലെറിയുക.

മരിച്ചു മണ്ണോടു–

ചേർന്നവർക്കു നീ–

മരണപാശങ്ങൾ

കരുതി വയ്ക്കുക–

നിനക്കു ജീവിതം

പൊലിച്ചു തന്നവർ–

ക്കിരന്നു തിന്നുവാൻ

പകയൊരുക്കുക.

പകർന്ന സ്േനഹത്തിൻ–

പിഴവുചൊല്ലു നീ–

പൊരുത്തക്കേടിന്റെ

കളം വരയ്ക്കുക–

കദനമാ മെന്റെ

കരളുരുക്കി നിൻ

കറുത്ത മനസ്സിന്

കളഭം ചാർത്തുക–

നിശബ്ദമേകുന്ന–

നിറഞ്ഞ പ്രണയത്തിൻ

കഴുത്തറുത്തു നീ

കൊല വിളിക്കുക.

വിയർത്തു നേടിയ

വിശുദ്ധിയൊക്കെയും–

വെറുത്ത വാക്കിനാൽ

വിളമ്പിത്തിന്നുക––

കൊലച്ച നാവിന്റെ –

കുഴലൂത്തിൽ നിന്നെൻ,

പട്ടിണിക്കവിതയ്ക്ക്

പരോൽ നൽകുക–

തെണ്ടി നേടിയ–

കുരുന്നു വേദാന്തം

മേദ്യം പോലെ നീ–

വലിച്ചെറിയുക.

കറുത്ത വാവിനായ്

കാത്തിരിക്കുക–

കരി നാഗത്തിന്

മകുടിയൂതുക.

കടൽ കടന്നൊരെൻ കറുത്ത മേനിയിൽ വിരൽ തൊടാതെ നീ– മാറി – നിൽക്കുക.

പേപിടച്ചവർ

പേക്കിനാവുകൾ

പോരിനായ് ദിനം

പാർത്തു നിൽക്കുന്നു.

അമ്മയില്ലാത്ത –

കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ–

ആർത്തലയ്ക്കുന്നെൻ

പീഢിത മാനസം–

എനിക്കു മറിയില്ല

എവിടെയാണെന്റെ

ശവത്തിൻ സാക്ഷികൾ

തെരുവ് നായ്കളും.

കണ്ണു നീരിന്റെ

കറവ വറ്റുമ്പോൾ

തലയിണകൾക്ക്

നനഞ്ഞ സൗഹൃദം–

മുടന്തും ചിന്തകൾ

പിണങ്ങിപ്പിരിയുന്നു–

ഞാനെന്റെ – ശവത്തിന്–

തീ കൊളുത്തീടട്ടെ.

Your Rating: