Manoramaonline.com no longer supports Internet Explorer 8 or earlier. Please upgrade your browser.  Learn more »

അമ്മയ്ക്ക് അശ്രൂപൂജ

ഇല്ലായ്മകളുടെ നടുവിൽ ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയാതെ പകച്ചുനിന്ന ഇന്നലെകളിൽ താങ്ങായ്, തണലായ് സാന്ത്വനമേകിയ എന്റെ അമ്മ. ദുരിതക്കടൽ നീന്തിയ എന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ കാലയളവിൽ സഹപാഠികളുടെ ആർഭാട ജീവിത ശൈലിക്കുമുമ്പിൽ പലപ്പോഴും ആത്മക്ഷതം ഏറ്റു മനസ്സു പിടയുമ്പോഴും , സ്നേഹ സ്പർശത്താൽ ധൈര്യം പകർന്നു തന്ന അമ്മ.

80കളിലെ അരക്ഷിതമായ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും ഫീസുകൊടുക്കാനും തത്രപ്പെട്ടിരുന്ന എന്റെ പ്രശ്നസന്ധികളിൽ 'എല്ലാം ശരിയാകും, നല്ല കാലം വരും' എന്നുള്ള അമ്മയുടെ ആശ്വാസ വചനങ്ങളിൽ പ്രതീക്ഷയർപ്പിച്ചിരുന്ന ജീവിത പർവ്വം.

ഒന്നും പുറത്തറിയിക്കാതെ എല്ലാ വേദനകളും ഉള്ളിലൊതുക്കി, യൗവ്വനത്തിൽ തന്നെ തളർത്തിയ വൈധവ്യം അകാലത്തിലുള്ള അച്ഛന്റെ മരണം ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതം പുറമേ പ്രകടിപ്പിക്കാതെ, ആ വേർപാട് സൃഷ്ടിച്ച ശൂന്യത മകന്റെ ജീവിതത്തിൽ കരിനിഴൽ പരത്താതിരിക്കാനായി ക്ലേശിച്ച യാതനയുടെ നാളുകൾ.

മെച്ചപ്പെട്ട സാമ്പത്തിക ചുറ്റുപാടുള്ള ദയാദാക്ഷിണ്യത്തിനും സഹതാപത്തിനും കാത്തു നിൽക്കാതെ സ്വാഭിമാനത്താൽ (അതോ ദുരഭിമാനം?) ഒറ്റക്കാലിൽ പൊരുതി ജീവിച്ച അമ്മയുടെ ജീവിത സമരം.

പുലർച്ചെ പഠിക്കാനിരിക്കുന്ന സമയത്ത് കത്തുന്ന റാന്തൽ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അറിയാതെ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്കു പാളി നേക്കുമ്പോൾ, മുടിയിഴകളിൽ വിരലോടിച്ച് ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു കണ്ണീർ വാർക്കുന്ന എന്റെ അമ്മയുടെ ദൈന്്യമുഖം ഉള്ളുലയ്ക്കുന്ന, നാറുന്ന ഓർമ്മയായി ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നു.

എന്റെ അമ്മയുടെ മനസ്സിന്റെ നന്മകൊണ്ട് പിൽക്കാലത്ത് ഇ പ്രവാസ ജീവിതം സമ്മാനിച്ച ജീവിത പച്ചപ്പുകളിൽ ഇന്നും അമ്മയെ ഓർക്കാതെ ഒരു ദിവസം പോലും എന്റെ ജീവിതത്തല്‍ കടന്നു പോയിട്ടില്ല.

അതല്ലെങ്കിലും അങ്ങനയല്ലെ വരൂ. പൊക്കിൾ കൊടി മുതൽ പട്ടട വരെ നീളുന്ന ഉദാത്ത മാതൃബന്ധത്തിന്റെ നൈരന്തര്യം. ജന്മാന്തരങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാലും മായാത്ത, മറയാത്ത ദീപ്തസ്മരണ.

പാവന മാതൃത്വത്തിന് ഈ മകന്റെ അശ്രുപൂജ.... 

Your Rating: