sections
MORE

താലി കെട്ടിയതു കൊണ്ടു മാത്രമായില്ല; അനുഭവക്കുറിപ്പ്

HIGHLIGHTS
  • അവൾക്ക് ഒരു ജീവിതം കൊടുത്തു
  • നയാ പൈസ വാങ്ങാതെ താലികെട്ടി
words-breaking-relations-psychologist-kala-mohan-fb-post
പ്രതീകാത്മക ചിത്രം
SHARE

കണക്കു പറച്ചിലുകളും കുത്തു വാക്കുകളും ദാമ്പത്യ ബന്ധങ്ങളെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വിവരിക്കുകയാണ് മനശാസ്ത്രജ്ഞയായ കലാ മോഹൻ. പരിശീലന കാലഘട്ടത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്കു കൗൺസിൽ ചെയ്ത ആദ്യ കേസും സമാനമായ മറ്റൊന്നും കല ഫെയ്സ്ബുക്ക് പോസ്റ്റിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു. അനാഥ പെൺകുട്ടിക്ക് ജീവിതം നൽകുകയും പിന്നീട് വഴക്കിടുമ്പോൾ അതു പറഞ്ഞ് നോവിക്കുന്നതുമാണ് ഇവിടെ വിവാഹബന്ധങ്ങൾ വഴിതെറ്റാനും ശിഥിലമാകാനും കാരണമാകുന്നത്. പല ദാമ്പത്യത്തിലും വാക്കുകൾ ഏൽപ്പിക്കുന്ന മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാതെ അവശേഷിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ ഇതു വേർപിരിയലിൽ എത്തിക്കുന്നു. 

കല മോഹൻ പങ്കുവച്ച കുറിപ്പ് വായിക്കാം;

രാമനാഥൻ ഡോക്ടറുടെ മാനസികാരോഗ്യ ആശുപത്രിയിൽ ട്രെയിനിങ് സമയം. ആദ്യത്തെ കേസ് എനിക്കിപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ട്.

ബൊമ്മ കുട്ടിയെ പോലെ ഒരുവൾ. പെട്ടന്നു മിണ്ടാതെ ആയി, കരച്ചിൽ, പേടി, ദുഃഖിത. ഭർത്താവ് കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നു. ഡോക്ടർ എന്നോടു സംസാരിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാത്ത ആകാംക്ഷ ആയിരുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു ക്ലയന്റിന്റെ കേസ് ഹിസ്റ്ററി തയാറാക്കുകയാണ്. ഒരുപാട് നേരമെടുത്ത് അവർ കാര്യം പറഞ്ഞു.

ഭർത്താവിന്റെ സുഹൃത്തുമായിട്ടുള്ള വഴിതെറ്റിയ ബന്ധം. ഇപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു മറ്റാരോ അറിഞ്ഞു. ആ വ്യക്തി ഫോൺ വിളിച്ചു മോശമായി സംസാരിച്ചു. വിവരം ഭർത്താവ് അറിയുമെന്ന പേടി!

ആരോരും ഇല്ലാത്ത ഒരുവൾ എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ കുത്തി നോവിക്കുമായിരുന്നു ചേട്ടൻ. എന്റെ ഇഷ്‌ടങ്ങൾ ഒന്നും പറയാൻ വയ്യ. തന്ത കൊണ്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു ചോദിക്കും. എനിക്കാരുമില്ല. ഭർത്താവുമായുള്ള പൊരുത്ത കേടുകൾ പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തിൽ അവർ പറഞ്ഞു. ഞാൻ എഴുതിയെടുത്തു.

ഉള്ളിൽ സന്തോഷം നുരഞ്ഞു പൊന്തുകയാണ്. എത്ര മാത്രം കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടെത്തി. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് ആ അവസ്ഥ കൂടുതൽ ഉൾകൊള്ളാൻ വയ്യ. ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിൽ നേട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുക എന്നു മാത്രം. കണ്ടെത്തിയ വിവരം ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് ലോട്ടറി അടിച്ച മട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. അഹങ്കാരത്തോടെ...

ആരോരും ഇല്ലാത്ത ഒരുവൾക്കു ജീവിതം കൊടുക്കാൻ തോന്നിയ തന്റെ മനസ്സിനെ പറ്റിയും, വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പിനെ പറ്റിയും അയാൾ പറയുന്നത് കേട്ട് എനിക്ക് ശരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു, ആ സ്ത്രീയോട്. ഇത്രയ്ക്കു നന്ദികെട്ടവൾ! പുരുഷന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നു മാത്രം ചിന്തിച്ചു. ആദ്യത്തെ ആയതു കൊണ്ടുത്തന്നെ, ആ കേസിന്റെ ഓരോ ഘട്ടവും ഇന്നും എന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഉണ്ട്.

ഈ അടുത്ത്, ഇതു പോലെ തന്നെ എന്നു പറയാം മറ്റൊരു കേസ്. സ്ത്രീ അനാഥ. മുൻപത്തെ കേസിലെ പോലെ ഒരു സുന്ദരി. പത്താം ക്ലാസിൽ ഉയർന്ന നിലയ്ക്ക് മാർക്ക് വാങ്ങിയ അനാഥകുട്ടിയെ അന്നു പത്രങ്ങൾ വാനോളം പുകഴ്ത്തി എഴുതിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് മാത്രം ആയില്ലല്ലോ. തലവര മോശമായിരുന്നു. കാലം കുറെ അങ്ങ് അപ്പുറത്തല്ലേ, കുട്ടിയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കേണ്ടവർ മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസം കൊടുത്തില്ല. പ്രീഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു, ഒരു അനാഥയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ വിശാല മനസ്സോടെ വന്ന വ്യക്തിയുടെ മുന്നിൽ താലി കെട്ടാൻ തല കുനിച്ചും കൊടുത്തു. പക്ഷേ, അദ്ദേഹം അവരെ പഠിപ്പിച്ചു. അത്യാവശ്യം വിദ്യാഭ്യാസം നേടി കൊടുത്തു.

ഭർത്താവു പറഞ്ഞത് ഇതാണ് –‘‘അവൾക്ക് ഒരു ജീവിതം കൊടുത്തത് ഞാൻ ആണ്. നയാ പൈസ വാങ്ങാതെ താലി കെട്ടി. എന്റെ കുടുംബക്കാർക്ക് എതിർപ്പായിരുന്നു. അതു മാത്രമോ? പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്താ കാര്യം എന്നറിയില്ല. ഇപ്പോൾ ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടില്ല. ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുപ്പാണ്. കരച്ചിലും’’

എനിക്ക് വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപിലെ ആ കേസ് ഓർമ്മ വന്നു. രണ്ടു പുരുഷന്മാരും അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് അനാഥയ്ക്കു ജീവിതം കൊടുത്ത മനസ്സിന്റെ വിശാലതയിൽ പിടിച്ചു തന്നെയാണ്. അന്നു ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു കാര്യം ഞാൻ ഇത്തവണ ഓർത്തു. രണ്ടു പേരും പറഞ്ഞു നയാപൈസ സ്ത്രീധനം വാങ്ങാതെ ജീവിതം കൊടുത്ത കാര്യം. ഒരേ ഭാവത്തിൽ,ഒരേ മനസ്സോടെ...

ഇതൊക്കെ വഴക്കിടുമ്പോൾ പറയുമോ? ഇത്തവണ ഭർത്താവിനോടു ഞാൻ ചോദിച്ചു. അന്നു ചോദിക്കാന്‍ തോന്നാത്ത ഒന്ന്. ‘‘ഓ, അതൊക്കെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കു ഞാൻ പറയും. അവള്‍ ചെലവു നിയന്ത്രിക്കാതെ ഒക്കെ വരുമ്പോ. നിന്റെ തന്ത കൊണ്ട് വന്നതാണോ എന്ന്’’തമാശ മട്ടിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അതിലൊക്കെ എന്തിരിക്കുന്നു എന്ന മട്ടിൽ.

എനിക്കെന്തോ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തോന്നി. ആരുടെ ഒക്കെയോ കരുണ കൊണ്ട് ജീവിച്ചു വന്ന രണ്ടു പേര്‍. സ്വപ്‌നങ്ങൾ അവർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കില്ലേ? പക്ഷേ, അതിലേക്കു നോക്കാൻ ധൈര്യം ഇല്ല. വെച്ചു നീട്ടിയ ജീവിതം സ്വീകരിക്കുക. വലിയ കാര്യം ആണ് ആ രണ്ടു പുരുഷന്മാരും ചെയ്തത്.

പക്ഷേ, അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാത്ത ഒരുവളോട്, ആരോരും ഇല്ലാത്ത ഒരുവളോട് അതു വിളിച്ചു പറയുക. അതിന്റെ പേരിൽ അടിമ ആയിട്ടിരിക്കണം എന്ന് അവകാശപ്പെടുക. പൈസയുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ ‘നിന്റെ തന്ത തന്നിട്ടുണ്ടോ’ എന്നു ചോദിക്കുക.

രണ്ടാമത്തെ കേസിലെ സ്ത്രീ എന്നോടു പറഞ്ഞു. മതിയായി. ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ എന്തൊക്കെ പറയും എന്നു ചേട്ടന് അറിയില്ല. പിഴച്ചു ഉണ്ടായതല്ലേ നീ എന്നൊക്കെ ആണ് വിളിച്ചു പറയുക. കുറെ കഴിയുമ്പോൾ ചേട്ടന്റെ ദേഷ്യം മാറും. പറഞ്ഞതൊക്കെ ചേട്ടൻ മറക്കും. പക്ഷേ, മടുത്തു. എനിക്കാരുമില്ല. ഒരു നിസ്സഹായാവസ്ഥ ആ കണ്ണുകളിൽ കാണാമായിരുന്നു. ഹൃദയത്തിനേറ്റ മുറിവുകളും. വർഷങ്ങള്‍ക്കു മുൻപ് കണ്ട അതേ ദയനീയത.

‘‘ചോദിക്ക് മാഡം, എന്തു കുറവാണു ഞാൻ അവൾക്കു കൊടുത്തതെന്ന്. ഒന്നുമില്ലാത്തിടത്തു നിന്ന് ഇത്രയും നേട്ടങ്ങൾ അവൾക്കു കിട്ടിയില്ലേ? ഞാൻ കെട്ടിയില്ലായിരുന്നു എങ്കിലോ?’’

ഔഷധം കരുതിയത് കൊണ്ട് മാത്രം രോഗം മാറുകയില്ല. അത് അകത്താകുകയും വേണം എന്ന് പറയും പോലെ, ഒരു അനാഥയുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയതു കൊണ്ടു മാത്രം, ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും കൊടുത്തതു കൊണ്ടും ഒന്നുമായില്ല. ആരുമില്ല എന്ന തോന്നൽ ഇല്ലാതാക്കാൻ പറ്റിയില്ല എങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിന് ഈ ‘സാഹസം’?. സ്നേഹം, സഹാനുഭൂതി ഇതിനൊന്നും കണക്കു പറയരുത്. പ്രളയം അതിജീവിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ എങ്കിലും അതു തോന്നുന്നില്ലേ?

തൽസമയ വാർത്തകൾക്ക് മലയാള മനോരമ മൊബൈൽ ആപ് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യൂ
MORE IN LOVE N LIFE
SHOW MORE
ഇവിടെ പോസ്റ്റു ചെയ്യുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ മലയാള മനോരമയുടേതല്ല. അഭിപ്രായങ്ങളുടെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം രചയിതാവിനായിരിക്കും. കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം വ്യക്തി, സമുദായം, മതം, രാജ്യം എന്നിവയ്ക്കെതിരായി അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും നടത്തുന്നത് ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണ്. ഇത്തരം അഭിപ്രായ പ്രകടനത്തിന് നിയമനടപടി കൈക്കൊള്ളുന്നതാണ്.
FROM ONMANORAMA